Cele

W Deklaracji Bolońskiej (1999) określono następujące cele:

  • przyjecie systemu czytelnych i porównywalnych tytułów zawodowych/stopni, również poprzez wdrożenie Suplementu do dyplomu,
  • wprowadzenie systemu opartego na dwóch głównych cyklach kształcenia: studiach I stopnia (licencjackich/inżynierskich) i studiach II stopnia (magisterskich),
  • ustanowienie systemu punktów zaliczeniowych, takiego jak ECTS – jako odpowiedniego środka promowania jak największej mobilności studentów,
  • promowanie mobilności studentów i pracowników uczelni,
  • rozwój współpracy europejskiej w zakresie zapewniania jakości kształcenia,
  • promowanie wymiaru europejskiego w szkolnictwie wyższym (współpracy miedzy-uczelnianej, programów wymiany, zintegrowanych programach studiów).

W Komunikacie Praskim (2001) wprowadzono dodatkowo jeszcze trzy cele:

  • promowanie kształcenia przez całe życie (lifelong learning),
  • zwiększenie zaangażowania studentów oraz instytucji szkolnictwa wyższego na rzecz realizacji Procesu Bolońskiego,
  • promowanie atrakcyjności Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego poza Europą.

W Komunikacie Berlińskim (2003), uznając znaczenie badań jako integralnej części szkolnictwa wyższego, przyjęto dwa cele:

  • rozszerzenie systemu studiów o trzeci stopień – studia doktoranckie,
  • wzmocnienie współpracy w ramach Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego i Europejskiej Przestrzeni Badawczej.

W Komunikacie Bergeńskim (2005) wskazano następujące priorytety działań na kolejne lata:

  • rozwój studiów doktoranckich oraz powiązanie sektora szkolnictwa wyższego z sektorem badań,
  • wymiar społeczny Procesu Bolońskiego tj. zapewnienie dostępności do studiów szczególnie studentom z grup o niższym statusie społecznym,
  • usuwanie barier w mobilności poprzez m.in. akceptację pełnego uznawania okresu studiów zrealizowanego w uczelni partnerskiej.

W Komunikacie Londyńskim (2007) jako priorytety do 2009 roku przyjęto:

  • dalszą likwidację przeszkód w rozwoju mobilności,
  • tworzenie krajowych strategii w zakresie wymiaru społecznego szkolnictwa wyższego,
  • opracowanie baz danych w zakresie mobilności oraz wymiaru społecznego,
  • zwrócenie uwagi na zatrudnialność absolwentów w odniesieniu do każdego z trzech cykli kształcenia,
  • szeroką promocję założeń Procesu Bolońskiego w innych częściach świata.

Komunikat z Leuven/ Louvain-la-Neuve (2009) podsumowuje dotychczasowe osiągnięcia w ramach Procesu Bolońskiego oraz wskazuje priorytety dla Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego na następne dziesięciolecie, którymi są:

  • wymiar społeczny szkolnictwa wyższego - równy dostęp i możliwość ukończenie studiów,
  • uczenie się przez całe życie w tym wdrożenie krajowych ram kwalifikacji,
  • zatrudnialność i współpraca uczelni z rynkiem pracy,
  • kształcenie ukierunkowane na studenta,
  • powiązanie edukacji, badań i innowacji,
  • umiędzynarodowienie studiów,
  • wzrost mobilności poprzez tworzenie tzw. "okienek mobilności" oraz wspólne kształcenie,
  • potrzeba zbierania danych dla monitorowania postępu w zakresie mobilności, wymiaru społecznego i zatrudnialności,
  • opracowanie mechanizmów ułatwiających identyfikowanie i porównywanie instytucji szkolnictwa wyższego w Europie (klasyfikacje i rankingi szkół wyższych),
  • zwrócenie uwagi na finansowanie szkolnictwa wyższego.